Deze website is deel van www.bruggelokaal.be.

In De Standaard-bijlage van zaterdag 26 februari 2017 schreef Michiel Hendryckx dit stukje over Damme en Tijl Uylenspiegel, met een foto van hemzelf:

Damme Onze-lieve-Vrouwekerk

"ALTIJD ERGENS, ALTIJD IETS

MICHIEL HENDRYCKX

 
DAMME – ONZE-LIEVE-VROUWEKERK
51°14’51,02’’N | 3°16’53,84’’O
De oorspronkelijke Tijl Uilenspiegel komt uit het Duitse Braunschweig. Het is een bundeling scabreuze vertellingen met een hoog kak- en pisgehalte. In de 16de-eeuwse Antwerpse vertaling sterft Tijl in Damme. Hij ligt begraven onder de toren van de Onze-Lieve-Vrouwekerk. Citymarketing avant la lettre. De steen met uil en spiegel blijkt een vervalsing. In 1730 wordt de populaire pelgrimage naar het graf van de papenvreter de pastoor te veel. De steen wordt gekeerd en als dat niet helpt, vernietigd. Maar Tijl redt het ook zonder graf.
In 1867 verschijnt La légende d’Ulenspiegel van de Franstalige Brusselaar Charles De Coster. De Coster maakt van Tijl een romantische vrijheidsheld die het opneemt tegen de Spaanse overheerser. Hij is meer dan welkom. Het nog jonge België is volop zijn verleden aan het heruitvinden. Tijl wordt niet alleen gebruikt door de flaminganten. Hij past op veel potjes. Ook voor de marxisten, de nationaalsocialisten en zelfs de anarchisten is hij één van hen.
Midden de jaren 50 was het voor de gemiddelde Vlaming een levensvervulling. Wonen in een witte bungalow met drie berken in het gazon. Een zithoek met Scandinavische meubelen, Onze-Lieve-Vrouw van Vlaanderen op de schouw en aan het raam Tijl en Nele in glas en lood. Het niet-geïsoleerde villaatje is ondertussen door de kinderen verkocht, de berken zijn reeds lang gekapt en Tijl en Nele afgevoerd naar het containerpark.
Het niet-geïsoleerde villaatje is verkocht, de berken zijn gekapt en Tijl en Nele afgevoerd naar het containerpark
Het voorbije weekend had ik drie dertigers over de vloer. Nele, zo heette de moeder van een vriendin. En Tijl? Zijn dat verhalen? Iets met literatuur? Uilenspiegel is in alle stilte gestorven. Zelfs de tekenfilm uit 2003 bracht geen heropleving. En van het Tijl Uilenspiegel-museum in Damme zal het ook niet komen. Dat was bij de opening in 1994 al beschamend oubollig."